بسم الله

دوباره اومدم ... چند وقته که بد جوری دلم می ره با روضه ی امام حسین (ع) ... اصلا بحث این حرف ها نیست که من خیلی خوب شدم و حال می کنم با روضه ... نه اتفاقا خیلی هم بد شدم ، تعارف هم ندارم با کسی و کسی هم اهمیتی نداره چی فکر کنه ... خیلی وقت بود که می خواستم سرم رو بزارم رو شونه ی یکی و حال کنم دیدم که هیچ کس محلمون نمی ذاره ... البته این نشون از بی امام بودنم در عمل داره ... برای همین خریت باعث شد که سر بذارم رو شونه ی مجازی خودم ... می دونی دنیا قفس مومن رو برای کی گفتن ؟؟؟ نه برای اون مومن های خفن نگفتن ... به نظر من برای قولو لا اله الا الله ها گفتن ... می دونی چرا چون وقتی ایمان آوردی در حد کلام یه روزی گذرت به این حدیث و قفس می افته ... می دونی کجا ؟؟؟ تا حالا پرنده رو دیدی تو قفس آب و دون می خوره مشغول هم می شه ولی بعضی وقت ها هم هوای پرواز به سرش می زنه اون وقته که پرنده دوباره خودش رو با آب و دون خوردن مشغول می کنه اما با رویای پریدن ... به خدا این متن ادبی نیست ... تر و خدا ازش تعریف نکنید ... آره خودش رو آروم می کنه با رویای پریدن و بالاخره یه روزی از قفس می پره بیرون یا زنده یا مرده خیلی هم فرقی نمی کنه مهم اینه که می پره ... مومن هم همینه اون که اشهد ها رو گفت و حتما هم با اشهد ان علی ولی الله همراه بود یه روزی گذرش می یفته به یه حسینیه ... آره حسینیه ... بر می گرده می گه : خدا یعنی نمی شد سر من به جای ... گفتن روضه ی باز نخونین. اون وقت تا می خواد بره پیش آقاش می بینه که نه عمرش هنوز به دنیاست ... اونوقته که باید فقط آرزوی بودن با آقاش رو درک کنه یا اینه که می میره قبل از اینکه ببرندش که خوب پریده و در غیر این صورت هم می میره که خوب مگه می شه صاحب آدم نیاد بالا سرش ... اینجاست که تا قبل از رفتن دنیا قفسش می شه .... خیلی وقت ها هوای پرواز می کنه ولی نمی تونه ... گیره به دنیا ...

ترو خدا اگر نظر می دید تعریف نکنید . هیچ مشکلی نیست نظر ندید ... جون هرکی دوست دارید نظر تبلیغاتی هم ندید چون دیگه سر نمی زنم به وبلاگ هایی که تو کامنت ها تبلیغ کنند ... بخونید و رد شید ... همین ...

... خدایا بازمون کن ...

خیلی التماس دعا ...

بوی محرم خیلی شدید شده ها ...

یا عباسِ(ع) حسین (ع)