بسم رب الشهداء و الصدیقین

خداوندا می دانی که گلایه هایمان از این دنیا بسیار بیش از آن است که که مردمان فکر می کنند و ما هم مجبوریم که به ظاهر بخندیم ، خداوندا می دانی که همیشه گلایه داشته ایم و داریم و خواهیم داشت که چرا سال 61 هجری در کربلا نبوده ایم . خداوندا خود شاهدی که هر چقدر هم بزرگتر هایمان بگویند که شما که چیزی ندیده اید و اگر در زمان انقلاب بودید چه می کردید، باور داریم که اگر در زمان انقلاب هم بودیم اگر معتقد تر از اکنونمان نبودیم قطعا کم عقیده تر نبودیم و می گوییم که اگر آن ها در زمان رسول معاصر خداوند و بزرگ شیعه ی رسول الله (ص) در عصر غیبت زیستند و با دشمنان دین و رسول الله (ص) مستقیم طرف بودند ما خمینی کبیر را درک نکردیم و بدون کوچکترین شک و تردیدی  ولایت علی(ع)  زمان یعنی حضرت امام سید علی خامنه ای روحی و ارواح العالمین له الفدا را قبول کردیم و آماده شدیم که هر لحظه عاشقانه جان خود را در راه او بدون لحظه ای تردید فدا کنیم ! خداوندا می دانی که لحظه لحظه آرزوی زندگیمان است که مولایمان سید علی و نایب برحق مهدی (عج) صاحب الامر تو در عالم ما را در آغوش بگیرد و برای جان فدا کردن در راهش انتخاب کند و اعلام رضایتش از ما را اعلام کند . خداوندا خود می دانی که هیچ کداممان دلبستگی خاصی به این دنیا نداریم جز نایب مهدی (عج) که برای او می خوانیم بابی انت و امی و نفسی و مالی و ... و انی سلم لمن سالمکم خامنه ای و حرب لمن حاربکم خامنه ای !

خداوندا این درد را به کجا ببریم که می خواهند ما را از نام به ظاهر ابر قدرتهای پوچ استکبار بترسانند و نه از حمله ی نظامی آن ها که از احتمال حمله نظامی شان . خداوندا خود بهتر می دانی که همه ی ما در سرزمین های دفاعی مقدسمان بارها ضجه زده ایم که اللهم الرزقنا توفیق الشهادت فی سبیلک . خداوندا خود می دانی که همه مان تمنای این را داریم که برای ما هم این فرصت را ایجاد کنی که در امتحان تقدیم جان برای ولی ات شرکت کنیم . خداوندا خود می دانی که گلایه داریم به درگاهت که چرا نه در کربلا بوده ایم و نه در زمان روح الله کبیر که نشان دهیم بر خلاف آن چه همه فکر می کنند بذل جان برای خلیفة الله فی ارضین  آنچنان که می گویند سخت نیست و برای ما هم چون اربابانمان علی اکبر (ع) و قاسم بن الحسن (ع) شیرین تر از عسل است . خداوندا خود شاهدی که افتخاری در تاریخ  بالاتر از شهادت در رکاب مولانا سید علی  برای ما متصور نیست . خداوندا چه کنیم و شکوه خود را به کجا ببریم که این جامعه ما را از حمله اطفال استکبار تاریخ یعنی آمریکای حقیر و بریتانیای صغری و رژیم حقیر و غاصب صهیونیستی می ترسانند و می هراسانند و حال آن که خود می دانی برای باز شدن بابا جهادت برویمان لحظه شماری می کنیم . خداوندا خود می دانی که دیگر برای این آزمون بی تاب شده ایم و لحظه ای حاضر نیستیم به هیچ قیمتی شهادت در راه ولی ات را با مرگ و یا زندگی دنیایی عوض کنیم .

خدایا این شکوه و فریاد را به درگاه تو می آورم تا آن را هر چه زود تر از سینه ی ما برداری ...

متنی بود نوشته ی یکی از دوستان و حرف دل همه ی ما

نوشته شده توسط : پوتین های بسیجی...

نظرات دیگران [ نظر]